Αρχεία Κατηγοριών: Blog Nlp Wellbeing

Backstage story: {Η αλήθεια είναι πως σέβομαι, εκτιμώ και θαυμάζω βαθύτατα τον Θανάση Παπακωσταντίνου και με κάθε ευκαιρία το εκφράζω. Αυτές τις μέρες λοιπόν, διαβάζω ένα βιβλίο αφιερωμένο στο έργο του, πράγμα που με κάνει να ακούω ξανά και ξανά τους στίχους και τις μελωδίες του, ενώ ταξιδεύω και προβληματίζομαι με τις λέξεις του την […]

Για όποιο λόγο και αν υπήρξες σε ευχαριστώ. Γιατί για να σε άφησα να πλησιάσεις κάτι είδα, κάτι ένιωσα, κάτι άκουσα να μου λέει το μέσα μου.Να το εμπιστεύεσαι και εσύ το μέσα σου. (Σε) ξέρει..Και για να είσαι ακόμα εδώ, συμπορευτής στη ζωή και το νου μου καταλαβαίνω πως καλά έκαμα και σε άφησα […]

Λίγο πριν ολοκληρωθεί η συνεδρία της Τρίτης με την Ειρήνη και ενώ αρκετή ώρα απέφευγε να απαντήσει ποιος ήταν ο λόγος που τότε αποφάσισε να μαγειρέψει αντί να παραγγείλει όπως έκανε τις τελευταίες εβδομάδες, το ξεφούρνισε: «Μα αν δεν νοιαστώ εγώ για μένα ποιος θα νοιαστεί;» Και εκεί κάναμε και οι δύο παύση. Γιατί η […]

«Έχεις αλλάξει πολύ από τότε που σε γνώρισα» Και μόνο χαρά θα πρέπει να μας προκαλεί μια τέτοια παραδοχή. Καθώς, λοιπόν, κάνεις μια αναδρομή στο παρελθόν αναρωτήσου: «Τι διαφορετικό παρατηρείς σε σένα σε σχέση με τον εαυτό σου 5 χρόνια πριν;» Είμαι σίγουρη πως εντοπίζεις αρκετά διαφορετικά σημεία και αν σκεφτείς λίγο ακόμα θα βρεις […]

«Δεν θα γράψεις κάτι για το παιδί;» Ερωτήθηκα σήμερα από τον Γιάννη τον συνεργάτη μας στο γραφείο.            Μόνο με την ερώτηση ανατρίχιασα. Φυσικά και έχω προσπαθήσει 2 μέρες τώρα να πάρω χαρτί και μολύβι, μα αδυνατώ. Είναι η πρώτη φορά που νιώθω αδύναμη να εκφράσω αυτό που αισθάνομαι με τον τρόπο που ποτέ έως τώρα […]

2 χρόνια τώρα μπουχτίσαμε. Σύζυγος δολοφόνησε.. Άντρας χτύπησε μέχρι θανάτου.. Ο πατέρας του παιδιού της έπνιξε.. Μάθαμε τον όρο γυναικοκτονία για τα καλά και κοντεύουμε να συνηθίσουμε την ιδέα. «Ά πάλι; Που αυτή τη φορά;» Μα αλίμονό μας. Και έρχεται η στιγμή που το τέρας πλησιάζει. Που μαθαίνεις πως οι φρίκες δεν συμβαίνουν μόνο σε […]

Παγκόσμια Ημέρα Ζώων σήμερα και τα συναισθήματα μου είναι ανάμεικτα. Ανάμεικτα όχι για τα πλάσματα εκείνα μα για μας, τους ανθρώπους. Πολλές φορές θυμάμαι τον εαυτό μου σαν παιδί, θέλοντας να μιλήσω υποτιμητικά σε κάποιον να του βροντοφωνάζω: «Είσαι ζώο». Και μάλιστα ένιωθα και αρκετά ανώτερη που κατάφερα να τον μειώσω έτσι. Πλέον σοκαρισμένη με […]

Μπορείτε να φανταστείτε ένα κόσμο που όλοι αρέσουν σε όλους, αλλά κανείς δεν αρέσει στον εαυτό του; Πόση ομορφιά θα βλέπαμε παντού έξω; Μα και πόση ασχήμια μέσα ε…; Ε λοιπόν, δε γνωρίζω αν υπάρχει κάτι πιο ανέφικτο από το να προσπαθεί κανείς να αρέσει σε όλους. Και αν υποθέσουμε πως κάποιος το κατάφερνε μάλλον, […]

Και σα να νομίζω πως η παραπάνω φράση είναι η καμουφλαρισμένη κακιούλα- μάστιγα της εποχής μας. είσαι γυναίκα δεν μπορείς να είσαι και επιχειρηματίας έχεις υψηλόβαθμη θέση πώς γίνεται να δηλώνεις με το δίκιο των εργατών έχεις δερμάτινο πορτοφόλι, πώς γίνεται να αγαπάς τα ζώα δεν έχεις παιδιά, πώς γίνεται να μιλάς για τη μητρότητα […]

Και σε ένα πετάρισμα των βλεφάρων, έφυγε. Ο πολυπόθητος Αύγουστος σαν καλλίγραμμος χορευτής έκανε στροφή και μας άφησε. Έτσι απλά. Λες και δεν τον περιμέναμε έναν ολόκληρο χρόνο. Λες και δεν τον σχεδιάζαμε μια ολόκληρη ζωή. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ούτε ένα αντίο δεν ξεστόμισε. Να μην τον ένοιαξε άραγε ο αποχωρισμός; […]